Rozdział 1: Istota Tao

Nawet najwspanialsza nauka nie jest mądrością Tao, gdyż nie można go ująć żadną definicją. Nawet najdoskonalsze słowo nie jest tu wystarczające. Tao można bowiem doświadczyć bez użycia słów, rozpoznać bez nazw i definicji. Zrozumienie nienazwanego, oznacza zrozumienie istoty źródła wszechrzeczy.
By podążać ścieżką Tao, należy wyrzec się namiętności. Tylko wówczas bowiem życie będzie pozbawione żalu. I choć potencjał Tao można zrealizować wyłącznie w pojedynkę, pożytek z jego działania odczuwają wszyscy.
Mimo, że nie potrzeba tu słów ani definicji, wielu używa ich, by opisać Tao. Myślą, że w ten sposób mogą lepiej wyjaśnić drogę, którą chcą podążać. Używają słów oraz definicji, by nie mylić ścieżki Tao z innymi ścieżkami, które mogą zostać przez człowieka wybrane.
Dzięki zebranej wiedzy, głębokim przemyśleniom i światłym słowom, rozpoznajemy wszelkie przejawy Tao. Jednakże dopiero porzucając swe intelektualne analizy, możemy doświadczać czystego Tao.
Zarówno zdobyta wiedza, jak i zebrane doświadczenia są prawdziwe, lecz rzeczywistość przyjmuje tak wiele form i kształtów, że na zawsze pozostanie tajemnicą.
Poprzez korzystanie z odpowiednich środków, rozprzestrzeniamy się poza bariery wszelkiej złożoności. I tak oto doświadczamy czystego Tao.